سریال اعترافات، طنز است یا ...؟

کارگردان یا کارگردانان چنین اثری را نباید فراموش کرد. صراحت آنان در تهدید همکاران سابق و عدم شعور کافی در پرداخت و زیباشناسی ، مثال زدنی ست. رتبه ی اول را می گیرد در فستیوال بدترین ها. اما تنها نکته ی مثبت آن این است که مخاطب نمی فهمد درگیر کمدی ست یا تراژدی. با این حال نباید فراموش کرد مستندی ست که لااقل بازیگر نقش اصلی (متهم) یک فرد واقعی ست و نه یک شخصیت کارتونی که اگر بارها بمیرد هم باز زنده است. اما براستی اگر بمیرد در دل ما زنده خواهد بود؟
در چند روز آینده باید منتظر حوادث بسیار تلخی بود، بویژه بعد از نماز جمعه ی این هفته . گمان می کردم کار به اینجا برسد اما نه به این زودی. دوستان دست راستمان عجول و کم حوصله اند ، دوستان دست چپمان یا همان دست راستی های سابق گیج و منگ از ضربات ناگهانی. نکته ی اصلی این ست که ضعف هر دو گروه در برنامه ریزی و چیده مان پله یی اهداف ، خسارات جبران ناپذیری را به کلیت نظام وارد کرده است و خواهد کرد. هر کنشی، واکنشی در بر دارد. مگر جز این است؟
منتظرم